പാറ്റ്ന: ബിഹാർ വീണ്ടും തിരഞ്ഞെടുപ്പിന്റെ താപത്തിൽ. രാഷ്ട്രീയ വാഗ്ദാനങ്ങൾ നിറഞ്ഞ പ്രചാരണങ്ങൾക്കിടെ, സംസ്ഥാനത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക യാഥാർത്ഥ്യം വീണ്ടും ചർച്ചയാകുകയാണ്.
ഇന്ത്യയിലെ ഏറ്റവും ദരിദ്ര സംസ്ഥാനമായി ബിഹാർ തുടരുന്നത് ഒരു അപകടം മാത്രമല്ല — അത് ചരിത്രപരമായ ചൂഷണത്തിന്റെയും, അവഗണനയുടെയും ഫലമാണെന്ന് സാമ്പത്തിക വിദഗ്ധർ പറയുന്നു.
🔹 56.95 ശതമാനം ദാരിദ്ര്യത്തിൽ
ദേശീയ ശരാശരി 19.28% ആയിരിക്കുമ്പോൾ, ബിഹാറിൽ 56.95 ശതമാനം പേരാണ് ഇപ്പോഴും ദാരിദ്ര്യ രേഖയ്ക്കു താഴെ ജീവിക്കുന്നത്.
ഇത് ഇന്ത്യയിലെ മറ്റ് സംസ്ഥാനങ്ങളെ അപേക്ഷിച്ച് ഇരട്ടിയിലധികം ദാരിദ്ര്യ നിരക്കാണ്.
ബിഹാറിന്റെ ഈ സ്ഥിതി ഒരു സംസ്ഥാനത്തിന്റെ മാത്രം പരാജയം അല്ല; കേന്ദ്ര നയങ്ങളും ചരിത്രപരമായ അനീതിയും ഇതിൽ പങ്ക് വഹിക്കുന്നു.
🔹 ഫ്രൈറ്റ് ഈക്വലൈസേഷൻ നയം: ബിഹാറിന്റെ വ്യവസായ ഭാവി മുടക്കി
സ്വാതന്ത്ര്യാനന്തരം നടപ്പിലാക്കിയ “Freight Equalization Policy” ബിഹാറിന്റെ വ്യവസായ സ്വപ്നം തന്നെ ഇല്ലാതാക്കി.
ധാതുക്കൾ നിറഞ്ഞ ജാർഖണ്ഡ് പ്രദേശം അന്ന് ബിഹാറിന്റെ ഭാഗമായിരുന്നു. പക്ഷേ, ആ ധാതുക്കൾ ഉപയോഗിച്ച് ഫാക്ടറികൾ സ്ഥാപിച്ചത് മുംബൈ, തമിഴ്നാട്, കർണാടക തുടങ്ങിയ തീരപ്രദേശങ്ങളിലാണ്.
ഗുണങ്ങൾ മറ്റു സംസ്ഥാനങ്ങൾക്ക്; പരിസ്ഥിതി നാശവും ദാരിദ്ര്യവും ബിഹാറിനാണ്.
🔹 കൃഷിയിലൊഴികെ മറ്റൊരു മാർഗമില്ല
വ്യവസായമില്ലാത്തതിനാൽ ബിഹാർ മുഴുവൻ കൃഷിയിലേക്കാണ് ആശ്രയിച്ചത്.
56-80 ശതമാനം ജനസംഖ്യയും കാർഷികരംഗത്താണ്.
വെള്ളപ്പൊക്കങ്ങൾ, പഴയ കൃഷിരീതികൾ, ജലസേചന സൗകര്യക്കുറവ് — ഇവ ബിഹാറിലെ കർഷകരെ തളർത്തിയിരിക്കുകയാണ്.
ഭക്ഷ്യസംസ്കരണ വ്യവസായങ്ങൾ ഇല്ലാത്തതിനാൽ കാർഷിക ഉൽപ്പന്നങ്ങൾക്ക് മൂല്യവർദ്ധനയില്ല.
🔹 ഫാക്ടറികൾ ഇല്ലാത്ത സംസ്ഥാനം
ഇന്ത്യയിലെ ഫാക്ടറികളിൽ വെറും 1.4% മാത്രമേ ബിഹാറിൽ ഉള്ളൂ.
വ്യവസായികൾക്ക് രാഷ്ട്രീയ-ഭരണ വിശ്വാസ്യതയില്ല. അഴിമതിയും അടിസ്ഥാനസൗകര്യങ്ങളുടെ അഭാവവും നിക്ഷേപത്തെ തടയുന്നു.
തൊഴിൽ അവസരങ്ങൾ ഇല്ലാത്തതിനാൽ യുവാക്കൾ കേരളം, ഡൽഹി, മുംബൈ തുടങ്ങിയ സ്ഥലങ്ങളിലേക്ക് കുടിയേറുന്നു.
🔹 നഗരവൽക്കരണത്തിൻ്റെ അഭാവം
ദേശീയ ശരാശരി 35% ആയിരിക്കുമ്പോൾ ബിഹാറിലെ നഗരജനസംഖ്യ വെറും 12% മാത്രമാണ്.
നഗരങ്ങൾ കുറവായതിനാൽ വിപണികൾ ഇല്ല, ഉൽപ്പന്നങ്ങൾക്ക് വാങ്ങുന്നവരും ഇല്ല.
ഇത് നിക്ഷേപത്തെയും വ്യവസായവൽക്കരണത്തെയും നേരിട്ട് ബാധിക്കുന്നു.
🔹 വിദ്യാഭ്യാസവും നൈപുണ്യവും പിന്നിൽ
സർക്കാർ സ്കൂളുകളുടെ ഗുണനിലവാരം ദയനീയമാണ്.
കൃഷി ആശ്രിത കുടുംബങ്ങൾക്ക് കുട്ടികളുടെ പഠനം ഉറപ്പാക്കാൻ സാധിക്കുന്നില്ല.
പലരും വലിയ പരീക്ഷകളിൽ വിജയിച്ചാലും തൊഴിൽ അവസരങ്ങൾ സംസ്ഥാനത്ത് കിട്ടാറില്ല.
🔹 നഗരങ്ങൾ വളരുന്നു, ഗ്രാമങ്ങൾ പിന്മാറുന്നു
പാറ്റ്ന പോലുള്ള നഗരങ്ങൾക്കാണ് വികസനം കേന്ദ്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നത്.
ഗ്രാമങ്ങൾക്കും പിന്നോക്ക പ്രദേശങ്ങൾക്കും സംസ്ഥാന സർക്കാർ നൽകുന്ന പ്രാധാന്യം കുറവാണ്.
അതിനാൽ വികസനത്തിന്റെ ഗുണം ജനങ്ങൾക്കിടയിൽ തുല്യമായി പടർന്നിട്ടില്ല.
🔹 കുടിയേറ്റത്തിന്റെ വില
ഓരോ വർഷവും ലക്ഷക്കണക്കിന് ബിഹാറികൾ മറ്റുസംസ്ഥാനങ്ങളിലേക്ക് കുടിയേറുന്നു.
അവരുടെ പണപ്പെരുപ്പം സംസ്ഥാനത്തിന് ചെറിയ ഗുണം ലഭിച്ചാലും, മനുഷ്യവിഭവശേഷി നഷ്ടപ്പെടുന്നു.
പ്രാദേശിക വികസനമില്ലാത്തതിനാൽ ദാരിദ്ര്യം തുടർന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.
🔹 സമഗ്രമായ പരിഹാരമോ?
ബിഹാറിന്റെ ദാരിദ്ര്യത്തിന് പരിഹാരമാകേണ്ടത് പുതിയ രാഷ്ട്രീയ വാഗ്ദാനങ്ങളല്ല,
സുസ്ഥിര വ്യവസായവൽക്കരണവും, അടിസ്ഥാനസൗകര്യ വികസനവും, വിദ്യാഭ്യാസ പരിഷ്കാരങ്ങളുമാണ്.
2025 ലെ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് ബിഹാറിന് ഈ ദിശയിലേക്കുള്ള ഒരു വഴിത്തിരിവാകുമോ എന്ന് കാത്തിരിക്കുകയാണ് രാജ്യം.
